FLORENCJA CORKA DIABLA

"Wszystkie konie kolejno przeszly przez przejscie, otwarte za pomoca odsuniecia jednej zerdki. W plasach, bo w plasach, ale jednak przeszly. Florencja nie. Spokojnie skrecila i bez rozbiegu, z miejsca, ze stepa, jednym lekkim odbiciem przeszla nad zerdzia w przesle obok. - Rady boskie...! - jeknelismy z Mieciem jak umowieni, zgodnym, dwuosobowym chorem. Prawie czulam na wlasnej skorze, ze Osika sie ciezko spocil. Wyjrzalam w kierunku dzokejki. Monika z Wagrowska staly razem u szczytu schodow i wpatrywaly sie w tor tak intensywnie, ze wrecz widac bylo kierunek ich spojrzenia niczym smuge swietlnych pociskow".