CHWILE ISTNIENIA (Moments of Being. Autobiographical Writings)

"Virginia Woolf nie przygotowala do druku zadnego z tekstow w niniejszym zbiorze. Pisane byly jako list-wspomnienie dla siostrzenca, Juliana Bella, jako szkic majacy kiedys posluzyc do napisania autobiografii i jako rodzaj nieformalnego odczytu dla kola przyjaciol zbierajacych sie od czasu do czasu pod nazwa Klub Wspomnien. Jej siostrzeniec i pierwszy biograf Quentin Bell podkresla, ze w tym, co pisala dla Klubu Wspomnien i w listach jest najblizsza swemu sposobowi mowienia i opowiadania. Sluzaca z Monk's House wspominala, ze pani Woolf godzinami mowila do siebie, lezac w wannnie, powtarzala zdania, wsluchiwala sie w nie. Robila to takze chodzac po wzgorzach w Sussex, swoim ukochanym miejscu na ziemi. Szla, piszac w myslach, mowiac do siebie i gestykulujac. Rondo starego kapelusza przyslanialo jej twarz, rozpiety sweter powiewal. Taka zapamietaly ja okoliczne dzieci - wsrod nich Dirk Bogarde, ktory to potem opisal. Szla, wsluchujac sie w wypowiadane glosno zdania i odmierzajac krokami rytm swojej prozy."