BITWA POD WARSZAWA 1656

"Trzydniowa batalia pod Warszawa 28- 30 lipca 1656 stoczona przez oddzialy polsko-litewskie z silami Karola X Gustawa i Fryderyka Wilhelma do dzis budzi spory wsrod historykow wojskowosci. Czy rzeczywiscie, jak przedstawiaja to historycy zachodnioeuropejscy, strona polska stala na straconych pozycjach w konfrontaci z weteranami wojny trzydziestoletniej? Czy mozna mowic o koncu ery husarii jako sily przelamujacej na owczesnym polu walki? Chocim 1673 i Wieden 1683 udowadniaja, ze ta ciezkozbrojna jazda ciagle byla potezna sila uderzeniowa, a umiejetnie uzyta, stanowila grozna bron nie tylko dla armii tureckiej. Wspaniala szarza w drugim dniu bitwy na polach praskich prowadzona przez dowodce pulku krolewskiego Aleksandra Hilarego Polubinskiego spelnila postawione przed nia zadanie. Nie tylko dotarla do szykow szwedzkiej rajtarii, ale przelamala jej pierwszy rzut, wytracajac impet uderzenia drugiego rzutu jazdy sprzymierzonych. Brak wsparcia husarii przez kilkanascie tysiecy stojacej bezczynnie jazdy pancernej byl glownym powodem zalamania sie ataku na pozycje szwedzko- brandenburskie."